Theodore Roosevelt National Park
Overnachting: Cottonwood campground
Gereden km’s: 99

Onweer, natuurlijk, dat hadden we nog niet gehad deze reis. Hoort ook regen bij, heel veel regen. We maken geen haast dus deze morgen. We staan hier twee nachten, hebben dus de tijd. Rond 11 uur wordt het droog. We gaan dan toch maar de loop road rijden. Die is 58 km lang en in dit geval ook echt een loop, een rondje dus. Begint vlakbij de camping. Ondanks het sombere weer is het echt prachtig hier. De vreemde bergen, maar ook zeker de mooie kleuren. Scheelt wellicht ook dat er al herfstkleuren zijn. Snap wel dat de Indianen en de eerste kolonisten dit “slecht land” vonden. Nu hebben ze er een mooie weg doorheen gelegd, maar toen was er vast geen doorkomen aan.

Beesten zien we ook nog. Overal zitten sowieso prairie dogs. We zien er wat minder dan gisteren toen we binnen kwamen rijden, maar waarschijnlijk moeten ze nog bijkomen van de regen. Maar ook hier zijn bizons. In groepen en soms ook een enkel mannetje. En dan dus de paarden. In principe is dit geen gebied voor wilde paarden. Maar ooit heeft iemand hier wat paarden aan hun lot over gelaten en die hebben het weten te redden in de natuur. En nu leeft er hier dus een groep paarden. Mooi om te zien.

Hertjes zien we ook hier en daar nog. Blijven toch schattig. Eén bizon besluit opeens voor ons de weg over te steken. Op zijn gemak sjokt hij naar de overkant, doe maar rustig aan hoor. Daar ziet hij een modderplas (die zijn er heel veel nu) en hij besluit daar even in te gaan rollen. Dat gaat verbazend soepel met dat grote lijf. Machtig gezicht. Nog even het water van zijn kop schudden en hij sjokt weer verder.

We rijden de loop twee keer, gewoon omdat het kan en mooi is. Soms valt er nog een buitje, maar het is goed te doen nu. Het beekje wat we regelmatig tegenkomen is nu wel een snelstromende beek geworden. Net als de rivier bij onze plek, daar staat ook opeens veel meer water in. Hier en daar ligt er ook modder op de weg, maar dat valt erg mee. Misschien al opgeruimd?

Na de tweede ronden rijden we naar het dorpje Medora. Dat ligt gelijk aan de ingang van het park. Gisteren hebben we er al even brood gehaald bij de General Store. Nu gaan we even kijken of we er kunnen lunchen. Dat kan zeker! En het is ook nog een leuk dorp. We lopen er wat rond, het is rustig, sommige winkels zijn al gesloten voor het seizoen. Maar het is boven verwachting een gezellig dorpje. Lunchen doen we bij de Little Missouri Saloon. Een goede buffalo burger gaat er altijd in.

Terug op de camping durven we het aan om toch een fikkie te stoken. Het mooie is ook dat de paarden terug zijn bij de rivier. Om de beurt gaan we even kijken, er moet iemand bij het vuurtje blijven he. Op een gegeven moment zitten we met miezelregen bij het vuurtje. Moet niet gekker worden, maar ja even de laatste houtjes zien opbranden.

Ik zie dat wel, maar voor Jos pakt het anders uit. Het is druk op de camping met nieuwkomers ook ivm het sterrenkijk weekend wat er nu is. Dat er geen sterren zijn is bijzaak.

Schuin tegenover ons gaat een flinke camper achteruit indraaien op een lege plek. Niks geks, gebeurt constant. Nu staan er hier alleen lage paaltjes langs de plekken. Die zie je niet goed vanuit je camper. Ik denk nog; misschien handig als die vrouw even uitstapt om richting te geven want hij draait niet strak genoeg in. Dat doet ze alsnog, maar te laat. Hij is over zo’n paaltje gereden en die staat dus nu onder de camper. De voorkant van de camper staat op de weg, kan dus niemand meer door.

Komt een kleine camper aan, die mensen stappen wel even uit maar keren dan en rijden weg. Jos gaat vragen of hij kan helpen, want het ziet er niet goed uit. Zonder schade te maken kan hij zo nooit wegrijden. Om een lang verhaal lang te maken; er liggen 3 mensen onder een camper, in de miezelregen, om te proberen die paal uit te graven. Jos met zijn bijl, die mensen met hun handen. Maar het lukt niet, die zit heel diep en vast in de grond.

Andere maatregelen. Jos haalt bij onze camper de level blocks weg en samen met wat planken die die man heeft kan hij steeds een stukje naar voren op die planken en blokken. Net zo lang totdat hij voorbij de paal is. Yes, het is gelukt! Zijn dan wel drie kwartier verder.

Ik bekijk het ondertussen van een afstandje. En er komen aan de andere kant ook nog nieuwe mensen bij. Die zijn omgereden, tegen de richting in. Zij was al bij de plek blijven staan, omdat hij anders weg zou kunnen zijn. Zij hebben een camper en auto en de man koppelt ze los er rijdt ze afzonderlijk naast elkaar op de plek. De auto is een Hummer en daarmee heb je ook geen zicht op die paaltjes. Boem! Gelukkig was het alleen het deel waarmee hij achter de camper hangt en dat kan wel wat hebben volgens die man. Maar tjonge tjonge wat een toestanden.

Jos krijgt twee biertjes uit California voor het helpen, die mensen waren erg blij met zijn hulp. Hij helpt nog even met aanwijzingen om de camper goed op zijn plek te zetten. En iedereen kan rustig van zijn avond gaan genieten. De zeiknatte, vieze trui en spijkerbroek hangen we te drogen in de badkamer. Zien we morgen wel weer.

Voor het avondeten houden we het maar makkelijk en maak ik hotdogs. De dag was weer enerverend genoeg!