Vrijdag 20 september 2024
Van Kingman, AZ naar Twentynine Palms, CA
Overnachting: El Rancho Dolores Motel

Voordat we echt verder rijden bekijken we nog een paar route 66 dingen in Kingman.

Dan volgen we de 66 tot in Oatman. Het hele stuk kun je de 66 nog echt rijden. Voordat we in Oatman zijn moet je de Sitgreaves Pass over. Maar eerst nog even een stop bij Cool Springs. Ooit was het een benzinestation, toen is het afgebrand, weer opgebouwd in 2002 en nu is het een leuk winkeltje. In 2004 waren we hier ook, toen was alles nog een beetje kaal, dat is nu zeker niet meer zo. De dame van de winkel ons waarschuwt ons voor ezels op de weg als we naar Oatman rijden.

En ook om ze vooral niet te voeren. Dat waren we ook niet van plan. Er zijn pas zo’n 1000 ezels uit de vallei gehaald omdat ze ziek waren. Ze kunnen uiteraard niet goed tegen het eten wat ze gevoerd krijgen van de toeristen.

De pass is echt geweldig mooi. Hij is 12,8 km lang en heeft maar liefst 191 bochten. En niet heel veel vangrails. Een beetje halverwege is er een soort gedenkplaats voor overledenen. Een foto, een kruis, een steen, iedereen gedenkt hier op zijn eigen manier zijn dierbare. Echt een bijzondere plek.

Als je aan de andere kant van de pas beneden bent, dan zit je al snel in Oatman. Daar zien we ook de eerste ezels. Onderweg zijn we ze niet tegengekomen. We parkeren de auto aan het einde van het dorpje op het gratis parkeerterrein. De ezels zijn hier ooit achtergelaten door de mijnwerkers. Ze leven nu in het wild in de vallei, maar op de dag komen ze naar het dorpje. Nou ja, gehucht. In de winkels kun je eten kopen om zo de ezels te kunnen voeren.

Er loopt ook een jonkie bij, die mag niet gevoerd worden. Dit staat met een sticker op zijn voorhoofd. Zielig, maar toch ook slim, hij moet nog drinken bij zijn moeder tenslotte. Oatman is eigenlijk maar 1 straat en vooral heel toeristisch. Maar toch ook weer grappig.

We lunchen bij het Oatman hotel. Als we zitten te eten horen we schoten buiten. Maar deze keer weten we dat het niet echt is gelukkig. De gunfight is begonnen. Twee keer per dag geven de The Oatman Outlaws een show. We hebben het eerder gezien dus eten gewoon door. Maar als we klaar zijn en naar buiten lopen, maken we nog net het einde mee. Komisch is het wel.

Nog even een ezel aaien en dan gaan we weer verder. We moeten nog wat kilometers afleggen vandaag. De eindbestemming vandaag is 29 Palms in California. Dat is nog wel zo’n 250 km. Als we net onderweg zijn komen we nog veel ezels tegen op en naast de weg. Tja, dan stop je toch weer even.

Eerst de US95 en dan de State Route 62. Er valt niet heel veel te zien onderweg, vooral woestijn en af een toe wat bergen. Als we op de 62 zitten zien we een hele donkere lucht in de verte. Daar valt op zeker een buitje zeggen we nog. De donkere lucht komt dichterbij, of wij komen dichterbij, dan kan ook. Hoe dan ook, al snel rijden we in een hoosbui.

Punt is dat als het regent in de woestijn dat het water niet in de grond zakt, maar gaat stromen waar het maar heen kan. Nu zijn er vrij veel ‘dips’ in weg en dat is dus waar het water heen gaat met zo’n hoosbui. En dat dat snel gaat, heel snel, komen wij ook heel snel achter. Gelukkig hebben we de meeste dips in de weg al gehad. Ik weet er geen Nederlands woord voor, maar het is een verlaging van de weg zeg maar, soort kuil, maar dan geleidelijk.

Er volgt er nog zo eentje, maar daarna blijft de weg verder droog gelukkig. Ondertussen is het ook gestopt met regenen. Als het blijft regenen kan je echt niet meer door die dips rijden, geen idee wat je dan moet doen, want er waren heel veel dips in deze wegen. Dus teruggaan heeft weinig zin. Dan moet je wachten tot het water weg is denk ik.

We komen droog aan bij het motel, wel met een hele vieze auto. Ons motel is grappig, een soort route 66 motel eigenlijk. De badkamer kan we een renovatie gebruiken, maar het is schoon en de kamer is ruim. Er zit ook nog een keukentje bij.

Eten doen we op loopafstand in een pas geopend restaurantje, modern, beetje sportbar. Smaakt prima. Waarom zitten we in dit stadje? Omdat hier de ingang is naar het Joshua Tree National Park. Daar gaan we morgen heen en we hopen dat het droog blijft.

Wij vinden het leuk als je een berichtje achterlaat in ons gastenboek 😉