Dag 2 Las Vegas – St. George – MoJo op reis door de USA

Vrijdag 6 september 2024
Van Las Vegas, NV – St. George, UT
Overnachting: Best Western Coral Hills

Op zich goed geslapen, prima bed. De eerste keer om 3 uur wakker, nee dat is echt te vroeg. Uiteindelijk om 5 uur echt klaar wakker, lang leve de jetlag. Dan maar de koffers herindelen, zodat we beide een eigen koffer hebben. Tijdens de vlucht mixen we de boel altijd, je weet maar nooit of beide koffers meekomen. Daarna het verslag schrijven van gisteren, douchen, ontbijten en het verslag uploaden. Sorry als daar meer dan één mailtje over ontvangen is, dat ging niet helemaal goed. Hopelijk gaat dat vandaag beter.

We verlaten Las Vegas, aan het eind van de reis komen we hier weer terug. We hebben al gezien dat er dan wat nieuwe dingen te bekijken zijn sinds wij hier voor het laatst waren. Dat was dan ook in 2013, dus dat lijkt een eeuwigheid geleden.

We rijden naar het Lake Mead National Recreation Area. Dit is een natuurgebied rondom Lake Mead. Dat is het gigantisch meer dat is ontstaan door de aanleg van de Hooverdam. Het is een heel lang uitgestrekt gebied, waar je kunt varen, zwemmen, wandelen, picknicken e.d. Recreëren zeg maar :-). Het schijnt er erg druk te kunnen zijn, dat is het nu zeker niet.
Ook al zijn we al een paar keer in Las Vegas geweest, hier zijn we nog nooit geweest. En dat was duidelijk een gemiste kans. Wat is het hier mooi!

Bij de ingang kopen we eerst even een America the Beautiful pass. Deze is geldig voor toegang in alle nationale parken in de USA. En dat voor 80 dollar, is ook nog eens een heel jaar geldig. Voor een National Recreation Area is de pas dus ook te gebruiken. Wij rijden het gebied binnen aan de kant van de Hooverdam en gaan dan richting het noorden.

In het begin gaat het vooral om de watersport en picknickplaatsen op mooie plekken. We rijden af en toe een picknick plaats op om van het uitzicht te genieten. Dit is echt eten met een uitzicht. De kleuren in de bergen worden steeds mooier. Het doet ons best aan Death Valley denken, al die bijzondere kleuren in de bergen.
Ook de temperatuur komt wel in die richting trouwens, het is in de ochtend al 38 graden. Wandelen doen we dus maar niet, af en toe lopen we een kort stukje naar een uitkijkpunt of zo, maar dat is het dan ook.

Halverwege kan je het park verlaten, maar ook nog verder richting Echo Bay. Dat doen wij en is heel erg de moeite waard. Hier wordt de weg echt fantastisch. Rode rotsen aan alle kanten, geweldig! We stoppen regelmatig voor foto’s en gewoon om van het uitzicht te genieten. Aan het eind van deze weg is de uitgang, maar vlak daarvoor is nog een onverharde weg naar St. Thomas. De weg is ongeveer 5 km. Met de Jeep prima te doen. Maar met een gewone SUV zou het ook goed te doen zijn. Af een toe is de weg een wasbord en natuurlijk wat stoffig. Het is nu heel droog, dus geen gekke water of modder poelen. Als het geregend zou hebben is het hier vast een ander verhaal.

St. Thomas is een dorpje van begin 1900, dat bij de bouw van de Hooverdam (1931 – 1936) onder water is gezet. De bevolking werd gevraagd te vertrekken. Vanwege het dalende waterpeil in Lake Mead is het nu weer tevoorschijn gekomen. Nou, wat er van over is dan. En dat is niet heel veel. Je kunt naar de restanten toe lopen via een wandelpad van 6 km. Dat vinden we met deze temperaturen iets te veel van het goede. Er is totaal geen beschutting van bomen of iets dergelijks. Wel is het bijzonder om te zien vanaf boven. Raar dat hier alles jaren onder water heeft gestaan, kan je je nu niet voorstellen. Bij het begin van de trail staat wat uitleg over het verhaal van St. Thomas. Zeker interessant. We zijn hier overigens de enige, verder niemand gezien. Ook niet op de dirt road heen en terug.

We verlaten het Lake Mead NRA en gelijk is daar de afslag naar Valley of Fire State Park. We hebben nog even getwijfeld of we er heen gaan omdat het zo warm is, inmiddels hebben we de 40 graden weer bereikt. We zijn er eerder geweest en weten dus ook dat het er heel mooi is. Dus we gaan toch, we willen het toch weer even zien als is het maar om door heen te rijden, want dat is al een feestje. Sowieso zijn de meeste trails afgesloten i.v.m. het weer van mei tot eind september. Een paar korte wandelpaden zijn nog wel geopend. Maar ook dat doen we niet. We eten nog wat fruit op een bankje die onder een rots staat, toch nog een beetje schaduw gevonden. Hier staat ook een rots naast met oude rotstekeningen.

We stappen regelmatig uit om te genieten van deze prachtige omgeving. Jos loopt nog even een flinke heuvel op bij Rainbow Vista voor een schitterend uitzicht. Ik wacht wel beneden met een fles water.

Dan vinden we het mooi geweest voor vandaag. We gaan naar het hotel in St. George. Dat is nog een stukje rijden. St. George ligt net na de staatsgrens van Nevada, in Utah. Dat is niet erg, maar hier veranderd ook de tijdzone naar een uur later. We komen om 18.30 uur aan bij het hotel. We hebben nu 8 uur verschil met Nederland.

Jos vindt een leuk restaurant hier 350 meter vandaan. George Corner Restaurant. Aanrader. Heerlijk gegeten, leuke sfeer en vriendelijk bediening. Mooie afsluiting van deze dag!