Van Custer State Park naar Badlands National Park
Overnachting: Cedar Pass campground
Gereden km’s: 209

Natuurlijk had ik dat niet moeten zeggen, want nu is het toch bijna half 10 als we van de camping vertrekken. We rijden de Wildlife Loop weer terug en zien hier en daar nog wat beestjes. Aan het einde is een dump station voor de campings in de buurt. Dus dumpen we ons vieze water en vullen de tank weer met schoon water.

We gaan nu ook voor ons een nieuw gebied in. We gingen hier niet eerder verder naar het oosten, vandaag dus wel. Weer een heel stuk over de I90. Waar je trouwens 80 mijl per uur mag. Dat is 128 km per uur. Best veel voor de USA. Nu rijden wij dat niet hoor, dat is een beetje te snel met zo’n huis op je rug. Vrachtwagens rijden dat wel met gemak, we worden dan ook regelmatig ingehaald door flinke jongens.

Eerst gaan we naar het plaatsje Wall. Al ver van tevoren wordt dat aangekondigd met borden langs de weg. Niet speciaal voor het stadje maar wel voor de Wall Drug Store. Deze winkel zit hier al sinds 1931 maar had het niet druk. Ze besloten reclame borden langs de snelweg te zetten en ja hoor toen kwamen de klanten wel. Zeker omdat ze gratis ijswater aanboden. Dat doen ze overigens nog steeds. Ook de koffie kost vandaag de dag nog maar 10 cent.

De winkel is wel ietsje groter geworden in de loop der jaren. Je kunt er echt alles kopen, leuk om door heen te lopen. Jos koopt nog een mooie riem en een T-shirt, ik zie nog leuke kerstornamenten voor bij de verzameling. Ook lunchen we er maar gelijk. Een bizon burger en een bizon hot dog. Lekker hoor.

We vinden het mooi geweest en gaan door naar onze eindbestemming van vandaag; de Badlands. Ligt hier maar zo’n half uur van vandaan. Ondertussen blijft het maar warmer worden en is het 31 graden als we uit Wall wegrijden. Hadden we 4 dagen geleden nog 2 graden, nu dus ietsje warmer. Het contrast is echt bizar.

We rijden Badlands National Park binnen aan de noord kant. We zitten dan gelijk op de Loop Road. Dus pakken we direct een paar uitzichtpunten mee. Wat een onwerkelijk landschap zeg. Bergen, of heuvels, in de meest vreemde vormen en kleuren. Daartussen grote stukken prairie. Het is allemaal heel droog en dus ook warm hier. De bijzondere vormen zijn vooral ontstaan door watererosie in miljoenen jaren.

We doen zeker niet alle uitzichtpunten aan nu, want de zon staat eigenlijk verkeerd. Het is ook altijd wat he. Maar we zijn hier morgen nog een hele dag, dus dat komt wel goed. De camping ligt aan de zuid oost kant van het park vlakbij het Visitor Center. Het staat al aardig vol als we aankomen om een uurtje of 4. Gelukkig hebben we gereserveerd en rijden we naar plek 22. Het is een typische camping. Op zich ziet het er allemaal wel heel netjes uit. Iedereen heeft een eigen picknick tafel, dat is logisch, maar daar zit dan wel een afdakje boven tegen de hitte. Grappig. Je mag hier geen vuurtje maken vanwege het brandgevaar.

Onze plek ligt aan de buitenkant van de “ring”, als we buiten gaan zitten kijken we dus uit over de prairie richting de bergen. Niks mis mee! We gaan in de schaduw van de camper zitten, in de zon is het serieus te heet, wie had dat gedacht een paar dagen geleden. Zijn de korte broeken toch niet voor niets meegenomen.

Ook eten doen we buiten, in de schemering. In de verte loopt een groot hert en de coyotes hoor je huilen. Ach dat heb je toch ook niet altijd tijdens het eten. Er is wel een aardig windje op komen zetten, maar dat vinden wij niet erg. We hebben tenslotte geen airco, dus de wind mag even lekker doorwaaien in de camper. Morgen gaan we de Badlands verder verkennen, nu eerst maar even de deken van het bed halen. Ik geloof niet dat we die nodig hebben vannacht.