Van Fort Peck naar Cypress Hills Provincial Park (Canada)
Overnachting: Old Baldy campground
Gereden km’s: 440

Zon schijnt!  Dan ziet de wereld er toch veel gezelliger uit. Ook al zitten we vandaag veel in de auto, met een zonnetje rijdt het ook veel prettiger. Vanuit Fort Peck nemen we highway 2 en rijden een heel stuk naar het westen. Komen door diverse dorpjes waar niet veel te beleven valt en altijd wel een vervallen gebouw lijkt te staan.

Verder volgen we heel lang de spoorbaan en zien dan ook veel treinen rijden. Die lange gevaartes blijven toch ook indrukwekkend. Ook hier weer veel landbouw. Zo’n boerderij heeft echt gigantisch veel land, ongelooflijk. Havre is de laatste stad die we aandoen in Montana, die is trouwens nog behoorlijk groot. Laatste keer tanken in de USA. Is goedkoper dan in Canada, ja, daar is over nagedacht.

Dan nemen we de 232 richting Canada. De weg gaat eigenlijk nergens anders heen de komende 80 km. Af en toe komen we een andere auto tegen, maar niet veel. En dan zijn we al bij de grens. Kleine grenspost in Wildhorse, hele kleine. Er staat dat we in de auto moeten wachten tot er iemand komt. We zien nog 1 andere staan, verder is er niemand.

Na een paar minuten komt er een dame naar ons toe, we moeten iets doorrijden en dan stelt ze een paar vragen. Niets bijzonders. Ze vraagt of ze de Amerikaanse kaartjes uit onze paspoorten mag halen of dat we nog teruggaan binnenkort. Nee hoor, volgend jaar weer, de kaartjes mogen er nu uit. Ze gaat even naar binnen met de paspoorten, is zo weer terug en wenst ons een veilige reis. Dat ging supersnel.

We vervolgen dezelfde weg eigenlijk, nog steeds het grote niets. Grasland en boerderijen, ook hier. We schakelen weer over van mijlen naar kilometers, even wennen. Na een km of 40 komen er dan opeens heuvels. He, dat is leuk. Uiteindelijk ook heuvels met bomen, nog leuker. 80 km van de grens bereiken we het Cypress Hills Provincial Park. Eigenlijk het eerste wat je tegenkomt na de grens.

Mooi park, met water en veel bosgebied. Hier blijven we vannacht. Eerst even naar de General Store want we hebben niet veel te eten meer omdat we net de grens over zijn. De voorraad van de store laat een beetje te wensen over, maar we vinden wel iets. Sowieso hebben ze melk, eieren en bier, dus prima toch. De camping ligt een stukje verder, maar hout moeten we dan weer ergens anders halen. Oke, doen we dat ook even.

Het is best druk overal, maar waarschijnlijk veel dagjes mensen, want eenmaal op de camping is het rustig. Nu zijn hier verschillende campings en bij diegene hiernaast is het bijvoorbeeld drukker. Die hebben ook afvoer, wij hebben alleen water en stroom. Maar dat vinden wij genoeg voor vandaag.

We hebben twee bundels hout genomen, dat doen we meestal, maar deze blijken nogal groot te zijn. We hadden ze van tevoren niet gezien en vonden 10 dollar voor een bundel al aardig aan de prijs. 7 of 8 dollar is wel gebruikelijk. Maar als de jongen ze gaat halen snappen we de prijs. Tjezus, meer dan genoeg. Wat we overhouden gaat mee voor morgen.

Maar voordat we het vuurtje opstoken gaan we nog even kort aan de wandel. We lopen naar de waterkant waar een leuke boardwalk is zodat je boven het water/moeras loopt. Onderweg komen we ook nog drie hertjes tegen. Zo, de benen zijn weer gestrekt, nu met een drankje bij het vuurtje. Zon schijnt nog steeds, al is het niet meer op ons plekje. Tot half 8 zitten we nog buiten maar dan is de zon onder en koelt het snel af. Barbecue aan en binnen opeten.

Morgen gaan we kijken of er nog dinosaurussen rondlopen hier. Dus mocht er geen verslag meer volgen, dan is de kans groot dat de dino’s ons gevonden hebben.