Van Calgary naar Banff
Overnachting: Tunnel Mountain Village I
Gereden km’s: 178

Wat leuk om al de eerste reacties te lezen! We kunnen deze Best Western aan iedereen aanbevelen die een nachtje in de buurt van het vliegveld moet verblijven. Er is op loopafstand helemaal niets in de buurt, maar het hotel zelf is prima. We hebben heerlijk geslapen en genoten van een goed ontbijt. Je kunt zelf wafels maken, er is vers fruit en er staat er iemand verse eieren de bakken. We nemen lekker een omelet waarvan je zelf de ingrediënten mag kiezen. Nadat we vol gegeten zijn halen we de koffers op en gaan om 8.00 uur naar beneden. Om 8.15 is de pick-up time!

We gaan in de lobby zitten, vlak naast de receptie. Het is daar gezellig druk met vertrekkende gasten, die vrolijk worden uitgezwaaid door de medewerkers. De telefoon gaat, totaal niet bijzonder voor een hotelreceptie. Maar ik schrijf dat niet voor niets op natuurlijk. Opeens hoort Jos onze naam en ja hoor het telefoontje is voor ons. Ok, dat is weer eens wat anders. Ik neem de telefoon over en het is Fraserway. Het is nu 8.10 en ik hoor dat de chauffeur naar de verkeerde Best Western is gereden en dat hij eraan komt. Tuurlijk, ging het gisteren zo goed met de shuttlebus, gaat deze toch ff minder goed. No problem, we wachten wel hoor. Alsof we ook keus hebben.

Om 8.25 komt het busje voorrijden. 1000 excuses. Het is een joviale vent en we vergeven het hem. We zijn ook de rotste niet he. In het busje zitten nog 5 personen en hup op weg naar Fraserway! De chauffeur geeft onderweg nog wat tips over de te nemen route (we gaan alle 7 naar Banff, hoe verrassend). Vlakbij Fraserway stopt hij nog even om de beste route aan te geven naar de Walmart die hier aan de andere kant van de snelweg ligt. Hij stopt dan gewoon even op de vluchtstrook van de afrit. Daar hoef je in Nederland niet mee aan te komen.

Nadat alles is uitgelegd en de vragen zijn beantwoord rijden we door naar het verhuurstation. Echt big business hier hoor. Vorig jaar in Toronto was het maar een klein kantoor, hier zitten gewoon achter een lange balie 5 medewerkers klaar om ons te helpen. We zijn dus gelijk allemaal aan de beurt, dat is netjes. Wij worden half in het Nederlands, half in het Engels geholpen. Nadat het papierwerk is geregeld moeten wij nog even wachten tot onze camper schoongemaakt is.

Dan kunnen we eindelijk instappen! Ziet er supergoed uit. Deze keer is de pick-up truck een Ford ipv een Dodge. Zeer luxe uitvoering, en ziet er als nieuw uit. Hij heeft 13.000 km gereden. Ook de camperunit ziet er heel goed uit, lijkt ook wel nieuw. De indeling is net andersom dan die van vorig jaar, gespiegeld zeg maar. Je zou er bijna van in de war raken.

Op naar de Walmart! Waar we alle mensen die we hebben gezien bij het verhuurstation ook weer tegenkomen. Dat iedereen hier zijn inkopen doet is ook te merken aan de lege vakken. Zo is er bijvoorbeeld geen barbecue meer verkrijgbaar. Lichte stress. Kamperen = barbecueën. Ok, er zijn meer winkels, we komen vast nog wel iets tegen. Of niet. We doen de andere inkopen en met een hele volle kar verlaten wij de Walmart.

Op de naar de liquor store, die vlakbij zit. We slaan niet te veel drank in, want op de camping waar we de eerste 2 nachten staan is een alcohol ban. Je mag geen sterke drank bezitten en dus ook zeker niet drinken. Dit komt omdat het Labor Day weekend is, dan gelden er wat regeltjes. Maar zonder Jack en Malibu op stap gaan klopt ook gewoon niet, dus we nemen het risico. We hebben ook al geen barbecue, het moet niet te gek worden natuurlijk.

Next stop is voor het Canadese sim kaartje. Bij de telefoonwinkel verkopen ze dat dan weer niet, bijzonder. Bij de drugstore ernaast dan weer wel. We moeten het kaartje nog wel activeren via internet, maar dat zien we dan wel weer. Eerst maar op pad nu. Na 10 minuten rijden zien we een Bass Pro langs de weg, en na 3x links en 1x rechts staan we er voor de deur. Deze winkel is zo groot, als die geen normale barbecue hebben… Nou nee, hier dus ook niet. Ze hebben ze wel natuurlijk, maar de goedkoopste is 188 dollar. Doe maar niet.

Onderweg naar Banff komen we ook niets meer tegen, dus dat wordt een pizza in de oven vanavond. Wel is het een schitterde weg naar Banff, je ziet de Rocky Mountains steeds dichterbij komen totdat je er middenin rijdt. Bij de ingang van het Nationale Park moeten we nog even een park pas kopen. Oh, we zijn niet de enige. Staan gewoon in een soort file van 4 rijen dik. Het is dus echt druk hier.

Nadat de creditcard weer is getrokken gaan we op zoek naar de camping. We moeten daarvoor een stukje door het stadje zelf. OMG, wat is hier aan de hand, het lijkt Disney wel, zo druk. Er lopen echt hordes mensen op straat. 20 jaar geleden was dit niet zo. Maar goed, het is het laatste vrije weekend van de zomer, dus ook weer niet heel verrassend, maar toch.

Eenmaal op de weg naar de camping keert de rust terug. Aangekomen bij Tunnel Mountain Village I zoeken we plekje C29 op. We rijden er eerst voorbij, maar na een rondje over een gedeelte van de camping staan we dan toch. Mooie plek, uitzicht op het bos, buren niet direct op de lip. Maar ja, niet alles is natuurlijk rozengeur en maneschijn. We staan zo schreef als het maar kan, niet recht te krijgen. Maar ja, ook de levelers waren uitverkocht bij de Walmart. Dus we kiezen de meest beste positie en merken het wel als we uit bed rollen vannacht.

Eerst maar eens een fikkie stoken. Hout hebben we net gehaald bij een centraal ophaal punt, daar mag je zoveel hout pakken als je nodig hebt. Zit bij de prijs inbegrepen. Jos maakt het hout aan en ik geef de boodschappen een plekje. Zo, nu aan de neut. Nee, ssttttt. Dat mag dus niet. Dus zitten we met twee koffiemokken bij het houtvuur.

Het is inmiddels een uurtje of 4, het was dus toch nog een druk dagje. En ondanks dat dit een camping is met 618 plekken, zitten we heerlijk rustig. Ook het weer werkt goed mee, lekker zonnetje. Om 19.00 verdwijnt die achter de bomen, dus dan koelt het wel af en verhuizen we naar binnen, waar de pizza in de oven gaat. Eet smakelijk en tot morgen!