Donderdag 13 september 2018
Dagje Washington DC Van Strasburg, VA naar Roanoke, VA
Overnachting: Best Western Plus Inn at Valley View
Gereden km: 359
Goed geslapen. Dit was een fijn hotel, we hebben nooit eerder in deze keten geslapen, maar hij is zeker goed gekeurd. Schoon, ruim en goed ontbijt. Vlakbij is een Denny’s waar we gisteren lekker hebben gegeten.
Normaal hebben wij eigenlijk nooit de tv aan op vakantie, maar nu gaat hij toch gelijk aan als je opstaat. Kijken hoe het met Florence staat. Ze is wat in kracht afgenomen, maar de zorg voor heel veel regen en overstromingen is er nog steeds. Het is goed dat we het hogerop hebben gezocht.
Niet dat we helemaal uit de groene (regen) zone zijn als je de beelden ziet. Maar tegen de tijd dat de regen hier is zijn wij alweer weg. En hier zal de regen een stuk minder heftig zijn dan aan de kust regio. Maar we hebben geen zin in dagen regen, dus we houden ons aan het aangepast plan om zo snel mogelijk naar Florida te rijden.
Vandaag gaan we nog wel even genieten van de omgeving. We rijden toch naar het Shenandoah National Park, wie weten is het toch open. Maar nee hoor, de ranger bij de ingang vertelt dat ze geen risico willen nemen met omgevallen bomen e.d., dus ze sluiten de boel. Je mag er niet meer in, en om 12.00 uur moet iedereen eruit zijn (gaat vooral om kampeerders). Oke, dan nemen we de 340, die loopt paralel aan de Sky Line Drive die door het park loopt. Alleen is dit meer een normale weg met woningen, bedrijven e.d. Maar nog steeds mooi.
Het is ook gewoon mooi weer, zo’n 25 graden en af en toe ook nog de zon. Geen regen, geen wind. Bij Waynesboro, VA gaan we de Blue Ridge Parkway op. Dit is een scenic drive, net zo iets als het eerder genoemde National Park. Het vreemde is dat deze weg wel gewoon open is. Wij snappen niet wat het verschil is. Zodra we de weg opdraaien zitten we eigenlijk in de mist. Die hangt laag in de bergen, maar de weg blijft prachtig. Soms valt er ook een bui.
Er zijn heel veel uitzichtpunten, op het ene punt zie je alleen mist, maar bij een ander heb je een geweldig uitzicht. We rijden ongeveer 110 mijl op deze weg, die in totaal 469 mijl lang is. In 2008 hebben we de weg ook gereden, dus nu doen we alleen dit stuk. Omdat je door de bergen rijdt duurt die 110 mijl wel even natuurlijk.
Om 16.00 uur komen we aan in Roanoke waar we gisteren een hotel geboekt hebben voor vanavond. We rijden naar de Best Western waar we 8 jaar geleden ook sliepen. Altijd leuk zo’n stukje herkenning. Uuh, o nee, we herkennen het eigenlijk helemaal niet. Jos herkent alleen de lift, ook typisch hahaha.
Later lopen we naar TGI Friday’s die hier vlakbij zit, waar we heerlijk eten. Als we terug lopen om half negen of zo is het nog steeds heerlijk weer. Ik weet niet waarom ik een regenjack heb gekocht.
Onderweg zien we op twee parkeerterreinen veel wagens staan van het energie bedrijf. Zij staan al klaar om na de hurricane de stroom zo snel mogelijk te herstellen. Er zitten nu al veel huishoudens aan de kust zonder stroom. Dat zal alleen maar meer worden, groot nadeel van die stroomdraden bovengronds.
Morgen rijden we tot Chattanooga in Tennessee. Daar hebben we zojuist een hotel gereserveerd. Iets meer dan 5 uur rijden, dus dat is wel te doen. We willen wel op tijd vertrekken dus ik zeg alvast welterusten en tot morgen maar weer!
